Ten kanayınca değil, ruh kanayınca iyileşmiyor yaralar.

Çocuklarınıza tüm zorluklara göğüs germeyi ama kabalığa asla boyun eğmemeyi öğretin.

Gerektiğinde uçurumdan aşağı itilsinler ama asla “sen kendini ne sanıyorsun” diyenin önünde eğilmesinler.
Elleri kanasın çalışırken ama dilleriyle yürek dağlayanlara paye vermesinler.Yürekleri yansın severken ama sevdikleri tarafından hor görülmeyi kabul etmesinler.Çocuklarınıza eleştiriyi kabullenmeyi ama aşağılanmayı kabullenmemeyi öğretin.
Haklıyken haksız hissettirenlerden uzak durmayı, kendilerine güven duymayı ve dinlemeyenlere sözlerini harcamamayı öğütleyin,
Kalpleri kırılınca kalkıp gitmeyi, hakaret işitince kendilerini üzmemeyi, özgüvenlerini bir avuç narsistin söylem ve eylemleririyle kaybetmemelerini tembihleyin.
Okutup adam ettiğiniz evlatlarınızın kendini bilmezler sebebiyle kalıcı travmalar yaşamasını lütfen engelleyin.
Onlara kendilerini severken başkalarını saymayı, sevgi göremediklerinde umursamayıp, saygı göremediklerinde arkalarına bakmadan kaçmayı öğretin.
Öğretin ki, yanlış ve yalnız yerlerinden yaralanmasınlar.
Ten kanayınca değil, ruh kanayınca iyileşmiyor yaralar.

Yazar Nilgün Bodur