İnsanın En büyük Yanılgısı

Dün akşam yeri geldi, çocuklara anlattım. Benim için çok önemli bir konu, sizinle de paylaşayım.

Enes’e dedim ki; ‘Biliyor musun insanın en büyük yanılgısı bence nimeti normalleştirmek. Zaten olması gerekiyormuş, sıradanmış, hakkıymış gibi düşünmek.

Oysa öyle değil. Güneş her gün doğmak zorunda değil mesela. Yarın Allah öyle diler, doğmayabilir, çünkü Rabbimiz hiç bir şeye mecbur değil.

Hani ayette diyor ya; ‘Ol der, oluverir’ diye. ‘Olma’ derse de olmaz, bu kadar basittir. Buna rağmen Allah her gün, yaldızlı bir hediye paketi sunar gibi ‘doğ’ diyor güneşe ve bize armağan ediyor.

Bu bizim hakkımız değil, nimetimiz. O zaman bize düşen kıymet bilmek. Anlattım; ‘Hani zaman zaman güneşe kim daha uzun bakabilecek yarışı yapıyoruz ya.

Ya da bazen yağmur yağıyor da, hemen bahçeye koşup başımızı göğe çevirip yağmur damlası yakalamaca oynuyoruz hani…

Aslında bunların hepsini nimeti ‘fark edelim’ diye yapıyorum. Güneşin, yağmurun, toprağın, kuşun, çiçeğin farkına varalım. Ki ‘nimet’ olduğunun şükrünü yaşayalım…’

Konuştuk uzunca, örneklerle anlatmaya çalıştım. Ömrüm yettiğince de anlatmaya çalışacağım. Çünkü bir insan tipi vardır ki, kendine de çevresine de iyi gelmez.

Şikayet eden, beğenmeyen, eksikleri gören, minnetsiz, şükürsüz, her şeyi sıradan ve hakkı gören insanlar.

Rabbim hepimizi bu illetten korusun ve fark eden, şükreden, kıymet bilenlerden etsin. 

Hatice Kübra Tongar

EN ÇOK İZLENENLER

Yazılarımız E-mailinize gelsin!

Send this to a friend