Hatırlıyor musun baba?

Hatırlıyor musun baba?

Arkadaşların hep kahveye giderdi, sen ise bizi tercih ederdin. Televizyonda sadece haberleri izlerdin.

Hemen kapattırırdın televizyonu.

Bize portakal kesip kabuğunu sobanın üstüne koyardın.

Evimiz huzur kokardı.

Masal kitapları yoktu o zamanlar, sen bildiğin birkaç masalı bize hiç sıkılmadan anlatırdın.

Arabacılık oynardık. Benim kolum vites olurdu.

Abilerim şoför, senin ayakların da gaz, fren pedalı… Çok yüce bir duruşun vardı senin baba.

Bize hiç bağırmadın, dövmedin, sövmedin. Ama biz yine de senden çekinirdik.

Çünkü sınırları o kadar güzel çizerdin ki biz hep nerede duracağımızı bilirdik.

Annemi hep sevdin ve ona saygı gösterdin. Ne annemi ne de bizi asla kimsenin yanında küçük düşürmedin. Hangimizin hatası varsa çektin bir odaya,anlattın.

Bizi ne ayağının altında paspas yaptın ne de başında bir taç. Sen hep bizi vücudunun tam ortasında taşıdın.

Kalbinde…

Hep dengeliydin baba.

Nerede konuşulması gerektiğini, nerede susulması gerektiğini çok iyi bilirdin. Ben her şeyi senden öğrendim.

Sen benim gözümde asla yıkılmayan kocaman bir kayaydın.

Ben şimdi otuz yedi yaşındayım baba. Geçmişe dönüp baktığım zaman ne bana aldığın oyuncakları ne kıyafetleri ne de ayakkabıları hatırlıyorum.

Benim tek hatırladığım seninle geçirdiğim zamanlarım. Sen bana mutlu çocukluğun hatıralarını biriktirdin.

Babalık nedir diye sorduklarında aklıma hep sen geldin.

Senin kocaman yüreğin geldi. Sevgiyi göstermenin ayıp olduğu bir dönemde sen bizi hep sevdin.

Ben senden öğrendiklerimle çocuğuma babalık yapıyorum. Benim babam şöyle yapardı, benim babam böyle yapardı diye anlatıyorum çocuğuma seni.

Keşke çocuğum da tanısaydı seni.Senin gibi bir dedenin torunu olduğu için eminim o da gurur duyardı.

Benim hayatta en büyük şansım sendin baba! Sen güçlü ve adaletli olduğun için ben iyi bir insan olmaya çalıştım. Sen bizim hamurumuza hep sevgi, saygı, hoşgörü, adalet, anlayış kattın.

Bu hamur aksini mayalayabilir miydi?

Sen iyi ki bana hanlar, apartmanlar bırakmadın baba.

Hepsini ben kazanabilir, alabilirim. Sen bana para ile asla elde edemeyeceğim bir çocukluk bıraktın.

Mekânın cennet, yattığın yerler nur olsun babam…

Hakkını helal et…

Dilek Cesur
“Seni Anlıyorum Anne” kitabından alıntıdır.