Anne…


Bir yandan sütü az geliyor diye ağlayan, sütü çok gelince ‘bebek sürekli emiyor’ diye dert yanan kişi; annedir.

Evladı uyusun diye durmadan sallayan, uyuyunca özleyip uyandırmaya çalışan; annedir.

Çocuklar büyüse de rahat etsem diyen, bir yandan da çıkarıp bebeklik çorabını öpen yine; annedir.

Çocuğunun yatağını ayırmaya çalışan ama içten içe hep koynunda uyusun isteyen; annedir.

Çocuğu düşünce sehpayı döven, oyuncak ayıya kıyafet diken kişi; annedir.

Yüksek ateşlerde yüreğinin dibi tutan, şifa olup ‘uf olan’ yere öpücük olan; annedir.

‘Çocuklar anneanneye gitse de azıcık dinlensem’ diyen, gittiklerinde günde yüz kere telefon eden; annedir.

Çocuğuna kızıp ‘sana yemek falan yok’ diye atarlanan, bir dakika sonra ekmek arası hazırlayan; annedir.

Dokuz ay yavrusunu karnında taşıyan, doğduktan sonra kucağından ayırmayan; annedir.

Çocuğu için insanlığından çıkan, maymun, at, dinozor olan; annedir.

Çünkü annelik biraz delilik, bolca gayret, en çok da muhabbettir. 

Hatice Kübra Tongar


Arkadaşlarınızla paylaşabilirsiniz

Ad Blocker Detected!

Advertisements fund this website. Please disable your adblocking software or whitelist our website.
Thank You!

Send this to a friend